Enjoy! the Podcast

Martijn en Joy Ellen kunnen maar niet bevatten dat er mensen zijn die de levens van andere mensen, die ook vader, moeder, broer, zus of kind zijn, minder waard vinden dan hun eigen leven en dat van mensen uit hun eigen groep. Zo onwaarschijnlijk verdrietig…Dat mensen vooral alleen aan zichzelf denken en in korte termijnen blijkt ook uit kleinere problemen zoals: waar kan defensie oefenen?. Overal, zolang het maar niet te dicht bij mij is. Nog een onbewuste onbenullige aanname van mensen is dat orkanen met een vrouwennaam minder serieus genomen worden. Met alle gevolgen van dien. Om het af te toppen stelt Martijn dat iedereen te koop is.

Bijna iedereen kiepert zijn spaarpot om als het gaat om de gezondheid van zijn huisdier. Toch? En Femke Halsema heeft het goed gedaan met het ontmoedigen van automobilisten. Jammer voor Martijn, fijn voor Amsterdammers. Joy Ellen winkelt window online. Ze rekent niet af, dus geld verdiend. Martijn gaat de volgende keer mee ecstatic dansen.

Dat kan natuurlijk helemaal niet. Want je hebt in elke groep mensen die de weg kwijt zijn. Wit zwart, moslim katholiek, links of rechts. Patiënten heb je overal. Martijn stookt de boel weer lekker op door Joy Ellen de michelinsterrenhoek in te willen duwen. Lekker vertrouwd dus:).

Waarom zijn mensen slordiger op spullen van een ander? En moet je een klootzak zijn om een klootzakkenbaan te hebben?
Joy Ellen is jaloers op de familie van Martijn. Alleen al omdat ze een ‘als-je-maar-familie-band’ hebben. En familiereünies. Wel graag met iemand die alles voor je regelt. Zoals bij het feestje van gisteravond. De Tussenpersoon. Een lintje verdienen ze.

Wel of niet aan de pil? Kennis over de cyclus van de vrouw zou kunnen helpen om “het systeem” daarop bij te sturen. Martijn is hypochonder. Maar zijn we dat niet allemaal? En chitchatten of sociale evenementen bijwonen..Joy Ellen voelt zich altijd buitenbeen. Martijn vindt dat ze zich niet zo druk moet maken. Hij maakt zich daarentegen druk over Frank Lammers. Alweer.

Zou Joy Ellen zich staande houden aan tafel bij VI? Of hoe die programma’s nu heten waar er teveel mensen met dezelfde overtuigingen aan één tafel zitten. Martijn maakt zich maar weer eens druk om mensen met honden. En dan over het verijdelen van aanslagen. En ook hoe er verlag wordt gedaan over vreselijke dingen. Wat zouden journalisten moeten vermelden dienend aan het bericht en wat zouden ze achterweg moeten of kunnen laten? Gelukkig kan er weer troep in de nieuwe auto van Martijn. Althans…bijna. Nu os hij nog zuinig.

Wanneer ben je genoeg gestraft? En is de gevangenisstraf minder erg dan de straf van de omgeving? In het kort naar je werk? Of is dat ‘not done’? Uiteraard verschillende opinies op dit onbelangrijke onderwerp. Stempelkaarten? Ruilen? Kadokaarten? Doen? Of slaat het als een kopje zonder schoteltje? Na twee weken komen Martijn en Joy Ellen nog niet eens op de helft van de bedachte onderwerpen. Oef!

Martijn rijdt met liefde naar Twello, tenminste, als zijn nieuwe auto het doet, voor de service die hij daar krijgt. Joy Ellen schooiert met liefde door oude meuk in kringloopwinkels. Hoe is het met de service daar? En wat als de ene ouder hun kind wil laten vaccineren, maar de andere ouder niet?

Tijdblindheid. Voor wie is dat eigenlijk het ergst? En zou jij je huis ruilen? Andere mensen in jouw bed en in jouw bestekla. Vind je dat vies? Nee zo vies als in een hotelbed? Of op een matje in een vieze tent? Vloeken. Kan dat? En zo ja, door wie? En wanneer? En wanneer niet? Voorlopig maakt Joy Ellen zich vooral druk over niet-al-te-zuur oud worden en de opmerkingen over Kamala.

Van een vol glas tot statiegeld. Van verslaving tot browsen. Van roddel tot achterklap. En Martijn geeft Joy Ellen een inzicht dat ze liever niet had gehad.